ინანა

ამორძალი-ავაზა,
საქართველომ გავაზა
და ბავშვური ღიმილი
ტუჩზე გადანაზა.

სამოთხეს ეკარები...
ვერვის შესადარები,
დალის თმისფერ ტაძრელთა
დედოფლური ქამრებით.

ღამე ვარდისფერია,
აისით ნაფერია,
ჩვენი ხსოვნის ზღაპარში
სიცხადე გაერია.

ცის დედოფალი

ბავშვო და ქალო,
ცის დედოფალო,
ჩემო სიცოცხლე
და მეგობარო.

მთვარე-ოცნება,
რომ იკოცნება,
მზიანი ღამე
და საოცრება.

სულის სარკმელი,
ბადრი ნათელი,
ჩემში იმედის
სხივის დამრგველი.

ბედნიერება-
რომ გეფერება,
ნუკრული კისრის
ცად ამღერება.

თოთო სიზმრებით
გულს ეღიმები…
კოლხურ ჩონგურზე
გამესიმები.

დადგა აისი,
თვალში მაისი,
ოქროსსაწმისობ.
Lotus საისის.


მწიფობისთვის 6, 2007
რონდინე, აიაია
კოკა